วันนี้ขอเขียนนอกเรื่องหน่อยนะค่ะ

เนื่องจากหงุดหงิดมากเพราะเจอเรื่องไม่ดีตั้งแต่เช้า เหตุการณ์เกิดขึ้นตอนนั่งรถป๊อกๆออกจากบ้านนะค่ะเป็นรถแบบเล็กๆนะค่ะขนาดประมาณรถสามล้อ (ถ้าเคยเห็นจะเข้าใจค่ะ)

แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งคนเธอนั่งอยู่ข้างๆเรา ตอนเช้าๆเวลาเร่งด่วนคนจะแน่นมากต้องนั่งชิดกันมาก สักพักเธอก็ย้ายไปนั่งเบาะที่มีพนักผิงโดยเบียดนั่งถึง 4 คนทั้งที่ปกติคนมักจะไม่ค่อยไปนั่งเบาะนั้นเพื่อเบียด 4 แต่เธอนั่งสักพักเราก็ถึงบางอ้อว่าทำไมเธอย้ายที่นั่ง

ไอ้ผู้ชายที่นั่งอยู่ริมสุดของเบาะสี่คนที่อยู่แนวตั้งฉากกับเบาะที่เรานั่งอยู่(ซึ่งตอนนี้คือแถวเดียวกับผู้หญิงคนนั้นที่เพิ่งย้ายไปนั่ง) มันชะโงกตัวมามองขาอ่อนสาวคนนั้นค่ะ ตลอดระยะทางมันเหลือบตลอดเราที่นั่งเยื้องกับมันเห็นตลอดเราก็มองหน้ามันเป็นระยะมันก็ไม่รู้สึกอะไรยังมองอย่างน่าเกลียดมากต่อไป แล้วพอมันจะลง เนื่องจากรถเตี้ยมันต้องค่อมตัวจังหวะนั้นมันก็ยังเหลือบมามองก็จะมองรอดให้เห็นถึงไหนๆหรือไงว่ะ

ทำไมน่ะไอ้ผู้ชายพวกนี้มันถึงด้านขนาดนี้มองมันยังไงมันก็ไม่อายจนเราต่างหากที่จ้องมันยังต้องรู้สึกอายแทนผู้หญิงคนนั้นคงพอรู้สึกตัวถึงตัดสินใจย้ายไปนั่งแถวเดียวกับมันเพราะถ้านั่งเยื้องๆนี่มันจะมองรอดสะดวกกว่า

เมื่อสาวคนนั้นลงจากรถเราก็เห็นว่าเธอใส่แซ็ก ชุดกระโปรงไม่ได้สั้นแต่เมื่อนั่งบนเบาะที่เตี้ยมันจึงรั้งขึ้นไป

นี้เป็นครั้งที่สองที่เจอนะค่ะ ครั้งแรกเป็นนักศึกษาชุดนิสิตนั่งเบาะสองคนหันหน้าออกทางประตูรถมีมอเตอร์ไซค์จอดติดไฟแดงมันจอดดูเลย ไอ้เราก็นั่งตรงข้ามน้องเขาแต่จะพูดก็กลัวเขาอายเพราะเบาะ 4 คนซ้ายและขวา มือเรามีผู้ชายนั่งอยู่หมด เลยต้องทำบุญไอ้โรคจิตไปเราจ้องหน้ามันอีกเช่นเคยหวังว่ามันจะอายและเลิกพฤติกรรรมแบบนั้นซะ (หรือให้มันน้อยลงหน่อยไม่ใช่ตั้งหน้าตั้งตามองรอดซะน่าเกลียด)

เอาล่ะเรื่องนี้ก็ต้องยอมรับว่าผู้หญิงก็ผิดที่ใส่สั้นแล้วมานั่งรถแบบนี้ทางที่ดีควรหลีกเลี่ยง (แต่ก็เข้าใจว่าเวลาเร่งรีบบางทีก็รอรถเมล์ธรรมดาไม่ไหว) แล้วก็เข้าใจว่าผู้ชายก็คงต้องมองเวลาเห็นอะไรแบบนี้ แต่ขอร้องอย่ามองจนแบบจะมองไปถึงไหน จนเข้าขั้นดูโรคจิตแถมไม่มีความกระดากอายหรือรู้สึกอะไรเมื่อคนที่สามในเหตุการณ์อย่างเรามองหน้าหวังให้มันรู้สึกตัว ทำเอาเซ็งและหงุดหงิดแต่เช้าก่อนเริ่มวันทำงานเลยนะนี่-- เซ็ง

ขอบ่นระบายอารมณ์แค่นี้แหละค่ะ